چگونه برنامه نگهداری پیشگیرانه برج خنک کننده را بر اساس ساعات کارکرد تنظیم کنیم؟

0
(0)

در صنایع تولیدی و نیروگاهی، تجهیزات دفع حرارت نقش قلب تپنده خطوط پیوسته را ایفا می کنند. توقف غیرمنتظره این تجهیزات نه تنها فرایند خنک کاری ماشین آلات حساس را متوقف می سازد، بلکه می تواند خسارت های مالی سنگینی از بابت ضایعات مواد اولیه یا آسیب به قالب ها و کمپرسورها به همراه داشته باشد. برج های خنک کننده به دلیل قرارگیری هم زمان در معرض عوامل فیزیکی، شیمیایی و جوی، نرخ فرسایش بسیار بالایی را تجربه می نمایند. بسیاری از کارخانجات سرویس های خود را بر پایه تقویم ماهانه یا فصلی تنظیم می کنند، در حالی که شدت بار حرارتی و نرخ استهلاک مستقیما تابع زمان واقعی چرخش پروانه ها و عبور جریان سیال است. دانستن اینکه چگونه برنامه نگهداری پیشگیرانه برج خنک کننده را بر اساس ساعات کارکرد تنظیم کنیم؟ اصلی ترین گام برای تبدیل نگهداری واکنشی به یک فرایند سیستماتیک، اقتصادی و قابل پیش بینی به حساب می آید.

 

ساعات کارکرد واقعی یا Runtime معیار دقیقی است که میزان سایش قطعات مکانیکی، خستگی ساختاری، تخریب روانکارها و سرعت تشکیل رسوبات را در محیط مرطوب برج منعکس می کند. یک برنامه نگهداری مبتنی بر زمان بهره برداری، مدیران فنی را قادر می سازد تا منابع انسانی و بودجه های خرید قطعات یدکی را به شکلی بهینه تخصیص دهند. در این راهنمای جامع و کاربردی، ساز و کارهای دقیق زمان بندی بازرسی ها، اقدامات اصلاحی دوره ای و پایش اجزای حساس را بر اساس پله های زمانی مشخص تحلیل خواهیم کرد.

تفاوت بنیادین نگهداری تقویمی و نگهداری مبتنی بر ساعات کارکرد

برنامه های نگهداری مرسوم که بر مبنای روزهای تقویم چیده می شوند، اغلب رفتاری غیر واقعی با استهلاک دستگاه دارند. به عنوان نمونه، برجی که در یک کارخانه دو شیفت به صورت بیست و چهار ساعته زیر بار حداکثری کار می کند، در طول یک ماه بیش از هفتصد ساعت فعالیت داشته است؛ در حالی که برجی در یک کارگاه فصلی ممکن است در همان بازه زمانی تنها صد ساعت روشن بوده باشد. اعمال دستورالعمل های یکسان ماهانه برای هر دوی این سیستم ها یا به استهلاک و سوختن زودرس تجهیزات اولی می انجامد، یا هزینه های تعویض بی دلیل قطعات را در تجهیز دومی تحمیل می نماید.

پاسخ به این پرسش که چگونه برنامه نگهداری پیشگیرانه برج خنک کننده را بر اساس ساعات کارکرد تنظیم کنیم؟ مستلزم استقرار سیستم های لاگین داده و ساعت شمار بر روی تابلوهای کنترل فرمان است. با ثبت مداوم ساعات کار واقعی الکتروموتورها، پمپ ها و فن ها، نرخ مصرف گریس ها، افت کیفیت روغن گیربکس و زمان انباشت املاح در مسیرهای گردش آب به متغیرهای عددی قابل رهگیری بدل می شوند. این رویکرد به معنای پایان تصمیم گیری های سلیقه ای در کارگاه ها و جایگزینی آن با داده های مهندسی است.

اقدامات نگهداری در بازه های کارکرد کوتاه مدت تا پانصد ساعت

پله های اولیه کارکرد تجهیز، پنجره طلایی برای شناسایی ایرادات ناشی از مونتاژ، شل شدگی اتصالات و انحرافات اولیه روانکاری است. اولین پانصد ساعت کارکرد برج خنک کننده پس از راه اندازی اولیه یا پس از یک دوره تعمیرات اساسی سالانه، بحرانی ترین مقطع زمانی تجهیز محسوب می شود.

در این فاز نخست، بررسی های زیر باید به طور منظم انجام پذیرد:

کنترل سفتی پیچ و مهره های شاسی، فن استک و پایه های موتور در ساعات ابتدایی به دلیل ارتعاشات اولیه.

اندازه گیری کشش تسمه ها در سیستم های پولی و تسمه؛ تسمه های نو در دویست ساعت اول دچار کشیدگی یا نشاندگی اولیه می شوند و در صورت عدم رگلاژ، دچار لغزش و سوختگی می گردند.

بازرسی وضعیت روغن گیربکس در سیستم های دنده ای؛ ذرات براده اولیه ناشی از آب بندی دنده ها در این مقطع وارد روغن می شوند، بنابراین تخلیه کامل روغن اولیه در پانصد ساعت نخست و تعویض آن با روغن استاندارد امری حیاتی است.

بررسی وضعیت فیزیکی نازل های پاشش آب جهت اطمینان از عدم وجود نخاله ها و زنگاره های باقی مانده از لوله کشی های جدید.

برنامه نگهداری پیشگیرانه برج خنک کننده

وقتی ساختار این بازه ها را تحلیل می کنیم که چگونه برنامه نگهداری پیشگیرانه برج خنک کننده را بر اساس ساعات کارکرد تنظیم کنیم؟ درمی یابیم که مهار به موقع ناپایداری های پانصد ساعت اول، از هشتاد درصد خرابی های فاجعه بار بعدی پیشگیری می نماید.

بازه کارکرد هزار تا هزار و پانصد ساعت؛ پایش سیستم های مکانیکی و دینامیکی

هنگامی که کارکرد واقعی سیستم به حدود هزار ساعت می رسد، تمرکز تیم نگهداری باید از بازرسی های چشمی ساده به سمت پایش شرایط قطعات دوار متمایل شود. در این سطح از کارکرد، قطعات متحرک به یک ثبات عملکردی رسیده اند اما روند خستگی خزش و فرسایش سطحی آغاز شده است.

در طراحی فرایند اینکه چگونه برنامه نگهداری پیشگیرانه برج خنک کننده را بر اساس ساعات کارکرد تنظیم کنیم؟ بازه هزار ساعته زمان بندی ایده آلی برای تجدید روانکاری بیرینگ های شفت فن و الکتروموتور به شمار می رود. استفاده از گریس های ضد آب با پایه صابون کمپلکس لیتیم یا پلی اوره در این مرحله برای جلوگیری از نفوذ بخار آب به درون محفظه بلبرینگ ها ضروری است. حجم گریس تزریقی باید دقیقا محاسبه شود، زیرا گریس کاری بیش از حد می تواند موجب افزایش دمای کاری و تخریب کاسه نمدهای عایق شود.

علاوه بر روانکاری، تحلیل ارتعاشات در این مقطع زمانی باید به شکل پایلوت انجام شود. ثبت سرعت ارتعاشی هاب فن و یاتاقان ها و مقایسه آن با جدول استاندارد ایزو به تکنسین ها نشان می دهد که آیا گرد و غبار، رسوبات یا شکستگی های جزئی روی پره ها تعادل دینامیکی محور را بر هم زده است یا خیر.

بازه کارکرد سه هزار ساعت؛ بررسی های عمیق هیدرولیکی و شیمیایی

رسیدن به کارکرد تجمعی سه هزار ساعت، معمولا معادل چند ماه کارکرد فشرده در خطوط صنعتی است. در این دوره زمانی، پکینگ ها، قطره گیرها و لوله های توزیع حجم عظیمی از سختی آب و ناخالصی های اتمسفری را دریافت کرده اند. اگر در ساختار مدیریت تعمیرات در نظر بگیریم که چگونه برنامه نگهداری پیشگیرانه برج خنک کننده را بر اساس ساعات کارکرد تنظیم کنیم؟ سه هزار ساعت نقطه مرزی برای پاکسازی های شیمیایی و سنجش سلامت سطوح تبادل حرارت است.

در این مرحله، پکینگ ها باید از نظر وزن، میزان انسداد دهانه ها و تشکیل لایه های زیستی مورد آزمایش قرار گیرند. تجمع رسوب روی سطوح پکینگ علاوه بر افزایش وزن تحمیلی به استراکچر، مانع توزیع مناسب آب می شود. بازرسی چشمی تشتک پایینی برای وجود لجن های رسوبی متراکم و بررسی عمق خوردگی ورق های فلزی یا پوسته فایبرگلاس در بازه سه هزار ساعت الزامی است. همچنین آزمون های عدم نشتی در ولوهای شناور یا فلوترها و تنظیم سطح آب آزاد تشتک باید با دقت انجام شود تا از هدررفت مداوم آب در اثر سرریز ممانعت به عمل آید.

بازه پنج هزار تا هشت هزار ساعت؛ اورهال میان دوره ای و بازرسی اساسی

کارکرد مداوم بیش از پنج هزار ساعت، سیستم را وارد یک فاز چالش برانگیز می کند که در آن قطعات به انتهای دوره عمر مفید اولیه خود نزدیک می شوند. در صنایع پیوسته، این پله زمانی مقارن با دوره اورهال میان دوره ای است. وقتی این پرسش را مطرح می سازیم که چگونه برنامه نگهداری پیشگیرانه برج خنک کننده را بر اساس ساعات کارکرد تنظیم کنیم؟ بازه پنج هزار تا هشت هزار ساعت بخش اعظم وظایف سنگین تعمیراتی را پوشش می دهد.

اقدامات کلیدی در این سطح کارکرد شامل موارد زیر است:

تخلیه کامل تشتک، شستشوی کف و رسوب زدایی عمیق دیواره های داخلی با مواد پاک کننده مجاز.

باز کردن نازل های آب و شستشوی معکوس لوله های کلکتور برای خروج رسوبات کلسیمی فشرده شده.

خارج کردن بیرینگ های معیوب، بررسی لقی شعاعی و محوری شفت فن و در صورت نیاز تعویض یاتاقان ها قبل از بروز جامپ مکانیکی.

بررسی زاویه حمله پره های فن با شیب سنج دیجیتال؛ ارتعاشات مداوم می تواند زاویه کلمپ های پره را اندکی تغییر دهد که این امر موجب برهم خوردن هوادهی و نامتعادل شدن جریان آمپر مصرفی می شود.

اندازه گیری مقاومت عایقی سیم پیچ های الکتروموتور با دستگاه مگر برای اطمینان از عدم نفوذ رطوبت به داخل استاتور پس از هزاران ساعت قرارگیری در محیط شرجی.

تنظیم مستمر این رویه ها ضامن بقای سیستم بوده و اثبات می کند چگونه برنامه نگهداری پیشگیرانه برج خنک کننده را بر اساس ساعات کارکرد تنظیم کنیم تا هزینه های کلی سایت به کمترین میزان ممکن کاهش یابد.

ثبت داده ها، مانیتورینگ آنلاین و نقش حسگرهای زمان سنج

اجرای موفق این پروتکل بدون مستندسازی دقیق غیرممکن است. کارخانجات باید از کارت های سوابق تجهیز که در آن تاریخ، ساعت کارکرد دقیق و شرح اقدامات درج می شود استفاده نمایند. امروزه با نصب پی ال سی ها و کارت های ورودی دیجیتال، می توان ساعات دقیق کارکرد الکتروموتور را ثبت کرد و هشدارهای نگهداری را به شکل اتوماتیک روی پنل های اتاق مانیتورینگ ظاهر نمود.

در واقع، هنگامی که می آموزیم چگونه برنامه نگهداری پیشگیرانه برج خنک کننده را بر اساس ساعات کارکرد تنظیم کنیم؟ متوجه می شویم که یکپارچه سازی داده های زمان کارکرد با شاخص های سنسورهای پایش آنلاین مانند سنسورهای دمای خروجی، دبی جریان و ارتعاش سنج های آنلاین، امکان پیش بینی خرابی ها پیش از رخداد قطعی را فراهم می کند. این هم افزایی میان ابزار دقیق و برنامه ریزی زمانی، ستون فقرات نگهداری مدرن را تشکیل می دهد.

ملاحظات ایمنی در زمان اجرای دستورالعمل های مبتنی بر ساعات کارکرد

انجام تعمیرات در محیط های برج خنک کننده خطرات ایمنی ویژه ای دارد که رعایت ضوابط آن در هر بازه زمانی ضروری است. کار در ارتفاع، محیط های لغزنده، رطوبت دائمی و وجود مدارهای برق فشار قوی نیازمند استقرار پروتکل های قفل و برچسب گذاری یا لوتو است. قبل از اجرای هرگونه بازرسی متناظر با ساعات کارکرد، جریان برق الکتروموتور باید کاملا قطع و قفل فیزیکی اعمال شود تا از چرخش ناگهانی فن در اثر وزش باد یا فرمان دستی جلوگیری گردد.

علاوه بر خطرات مکانیکی، خطرات بیولوژیکی مانند شیوع باکتری لژیونلا در فضاهای راکد مرطوب وجود دارد. پرسنل تعمیرات باید حین شستشوی پکینگ ها یا لایروبی تشتک حتما از ماسک های تنفسی استاندارد فیلتردار و لباس های حفاظتی مناسب استفاده نمایند. با رعایت این پروتکل های ایمنی در کنار آگاهی از اینکه چگونه برنامه نگهداری پیشگیرانه برج خنک کننده را بر اساس ساعات کارکرد تنظیم کنیم؟ می توان سلامت پرسنل و پایداری فیزیکی تجهیزات را به صورت همزمان تضمین کرد.

دستیابی به خطوط تولید پویا و بهره وری باثبات در صنایع سنگین، مرهون نگرش های مهندسی، انضباط سازمانی و اجرای بدون وقفه فرایندهای نگهداری پیشگیرانه است. مجموعه پارت کارتن در جایگاه یکی از پیشگامان صنعت و بسته بندی مدرن، همواره با اتکا بر استانداردهای بالای فنی، پایش داده محور سیستم های تولید و نگاه تخصصی به نگهداشت زیرساخت ها، ایجاد الگوهای پایدار و ارتقای سطح کیفی در بخش های مختلف صنعتی کشور را ماموریت اصلی خود قلمداد می کند.

سوالات متداول

چرا تنظیم برنامه نگهداری بر اساس ساعات کارکرد دقیق تر از نگهداری تقویمی است؟

زیرا استهلاک واقعی قطعات مکانیکی، تخریب روانکارها و نشست رسوبات مستقیما به زمان روشن بودن تجهیز و فشار کاری وارد شده بستگی دارد، در حالی که برنامه های تقویمی متغیر کارکرد واقعی را نادیده می گیرند و یا منجر به تعویض زودهنگام و یا خرابی های غیرمنتظره می شوند.

 

اولین تعویض روغن گیربکس برج خنک کننده در چه ساعتی از کارکرد باید انجام شود؟

به طور معمول اولین تعویض روغن گیربکس باید دقیقا پس از پانصد ساعت کارکرد اولیه صورت گیرد تا ذرات میکروسکوپی ناشی از براده برداری و پلیسه های اولیه دنده ها کاملا تخلیه شده و از سایش خطی اجزای داخلی ممانعت شود.

 

آیا در صورت خاموش بودن طولانی مدت برج، باز هم ساعات کارکرد تنها معیار نگهداری است؟

خیر؛ اگر تجهیز برای چند ماه متوالی خاموش باشد، فاکتورهای تقویمی مانند اکسیداسیون گریس، خشک شدن درزگیرها و نشست رسوبات ناشی از آب راکد در تشتک باید خارج از ساعات کارکرد ارزیابی شده و سرویس های فصلی قبل از استارت مجدد اجرا شوند.

 

گریس کاری بیرینگ های شفت فن در چه بازه های ساعتی الزامی است؟

بسته به سرعت دورانی و شرایط رطوبتی، گریس کاری مجدد یاتاقان ها معمولا بین هزار تا هزار و پانصد ساعت کارکرد مداوم با استفاده از گریس های استاندارد پایه لیتیم کمپلکس ضد آب پیشنهاد می گردد.

چقدر این مطلب برای شما مفید بوده است؟